Sulfiet is in de wijnwereld een gevoelig onderwerp, omdat het tegelijk nuttig én problematisch kan zijn afhankelijk van hoeveel, wanneer en waarom het wordt gebruikt. Van nature ontstaat er tijdens de gisting al een kleine hoeveelheid sulfiet, maar veel industriële en zelfs biologische wijnmakers voegen extra toe om hun wijn te stabiliseren. Dat kan de wijn beschermen tegen oxidatie, maar tegelijkertijd dempt het de pure geur en smaak van de druif. Natuurwijnmakers proberen dat te vermijden. Sommigen voegen helemaal niets toe, anderen een minuscule hoeveelheid bij het bottelen – enkel als het écht nodig is. Hun streven: de wijn levend houden, niet conserveren. Zelfs bij wijnen waarin uitsluitend van nature gevormde sulfieten aanwezig zijn, moet echter vaak ‘Bevat sulfieten’ op het etiket staan – niet vanwege toevoeging, maar uit verplichting aan de allergenenwetgeving.

De onderstaande illustratie laat zien hoeveel interventies en toevoegingen zijn toegestaan bij verschillende vormen van wijnbouw: van links naar rechts conventionele, biologische, biodynamische, natuurwijnen met een minimale dosis toegevoegd sulfiet en natuurwijnen zonder toegevoegd sulfiet. De limieten aan toegestane sulfiet staan onder de flessen vermeld.